خدایا متشکرم...

فرصتی پیدا کردم تا به وبلاگ دوستان سر بزنم و مطالبشان را بخوانم ، نوشته های دوستی رو میخونم و صدای دورنم میگه خیلی وقته نگفتی " خدایا شکرت"...

و حال می نویسم...

خدایا شکرت بخاطر اینکه هستی

                  بخاطر سلامتی جسم و روحی که بهم دادی 

                  بخاطر رزق و روزی هلالی که بهم دادی

                  بخاطر قوه درکی که بهم دادی

                  بخاطر خانواده و دوستان ، عزیزانی که در کنارم قرار دادی

و خدایم شکرت میگویم بخاطر همه چیزایی که به من نبخشیدی، زیرا تو بزرگی و من کوچک، تو بخشنده ای و من بنده، تو رازی و من نیاز...

دوستت دارم خدایم 

بنده محتاج تو

یادگیری

باید باغ ِ خودت را پرورش دهی به جای اینکه
منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.
یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی
که محکم باشی پای هر خداحافظی
یاد می‌گیری که خیلی می‌ارزی.

خورخه لوییس بورخس

آخرین روز اولین ماه زمستان...

اولین ماه زمستان داره تموم میشه و من یک ماهی میشه که به دیدن طبیعت زمستونی نرفته بودم و امروز با خانواده به دیدن درختان لخت و برف زمستونی رفتیم.

تصاویر  رو بیبینید و لذت ببرید.

---

 

خساست احساس...

این روزا خساست برف و باران نسبت به زمین، به منم سرایت کرده و احساسم نسبت به جسمم خساست میکند ، و اثرش کاملا در جسم خسته ام نمایان شده ، و این برای اردیبهشتی ها سم است ولی انگار این چشمه داره خشک میشه.

مدتیه که نوشتن برایم سخت شده و تنبلی میکنم و احساسم رو نمیتونم به زبان بیارم، تصمیم گرفته ام که از این به بعد حتما هفته ای یک بار از حالم بنویسم، حتی ناپیوسته و بدون احساس شاید اینجوری بهتر بشم ...

گمشده من

آرامش تو دریا را به ساحل می‌رساند

آسمان را به ماه، به خورشید

آرامش تو

گمشده تاریخی من است

آرام باش

چون تمام اقیانوس‌ها تنها با یاد تو آرام می‌شوند

مهربان من

گیاهان را نگاه کن

به خاطر تو از خاک تا افلاک می‌روند

پرندگان را نگاه کن

از لب‌های تو دانه می‌چینند

کلمات تو که دل آسمانی‌ات را تفسیر می‌کنند

مسیر کوچ پرندگان را نشان می‌دهد

آرامش تو

گمشده تاریخی من است